2de Karabiniers

keer terug

2de Karabiniers

Het offensief

Soldaten,
Toont u de heilige zaak onzer onafhankelijkheid waardig, waardig ook onze overleveringen en ons ras.
Voorwaarts voor het Recht, voor de Vrijheid, voor het glorierijke en onsterfelijke België.
ALBERT.

Sire, uwe soldaten hebben geantwoord : « Présent! » en de Karabiniers ook.
De aanval op de Duitsche stellingen moet op 28n September bij het morgenkrieken beginnen, op 27n bij het vallen van den nacht, gaat het Ie bataljon zijn plaats innemen als aanvalsbataljon.
Het IIe reserve voor het Regiment; het IIIe reserve van de Divisie.
Vertreklijn ter hoogte van de hoeve « Boris » en Comedialoopgraaf.

Den 28n om half drie, begint het bombardement, een ware stortvloed van ijzer en vuur. De mannen wachten op het uur « H »; geen enthousiasme, maar een ijzeren wil vooruit te rukken en de Moffen te verdrijven en den terugweg naar de haardsteden terug te vinden.
5 u. 25' barragevuur; uur « H » om 5 u. 30'.
Het bataljon moet in blok over de Steenbeek. De Moffen schieten weinig terug.
De stormloop begint, de Karabiniers volgen het versperringsvuur, de duisternis is volslagen, het terrein schrikwekkend vol obusputten.
De vijandelijke machinegeweren komen in aktie en beschieten het terrein, maar de verweerposten worden tot stilzwijgen gebracht, de manschappen zijn bewonderenswaardig; gekwetsten vallen; dooden liggen op het slagveld, maar de Karabiniers trekken vooruit als geplakt aan het versperringsvuur. En men neemt de Frankenstelling en twee lijnen van de Preuszen- en Bayernstellingen in.
Het versperringsvuur houdt op. Men rukt vooruit maar met minder geweld, de manschappen kunnen niet meer. Het regent bij stroomen, het terrein is een echt moeras.

De Duitsche machinegeweeren beschieten ons in front en flank en de Karabiniers moeten stilhouden aan de Papehoeve, de aanval is ten einde (10 uur).
Te half vijf, nieuw vertrek en de manschappen komen vooruit tot den heuvelkam 400 m. ten O. van « de Spinnet ». Daarenboven worden we met een helsch machinegeweervuur bestookt, komende van dsn Vlaamschen heuvelrug, vooral heuvel 50, zuiden Westrozebeke. Daarbij artillerievuur. Wij kunnen niet meer voort en daarbij groote verliezen. Zoo is het IIIe bij het Ie gekomen. Er is een gaping tusschen het Ie en het IIIe Karabiniers. Het IIIe werpt zich er in. Het vijandelijk machinengeweervuur is hevig, de Karabiniers zijn bewonderenswaardig: 't is de marsch naar den Zege! De Moffen bestijgen weer den heuvelrug van Westrozebeke. De gekwetsten en gedooden zijn talrijk en het is een pijnlijke schaduwzijde te moeten vaststellen hoe moeilijk zij kunnen weggebracht worden naar de geneeskundige diensten. Geen draagberries, geen dragers. Het terrein vol modder en gaten laat niet toe dat ambulancies volgen.
Onze artillerie schiet niet meer. Wat gebeurt er?
Het vijandelijk vuur wordt zoo hevig, dat onze Karabiniers moeten stilhouden en hun stellingen inrichten en versterken.
Schitterend sukses dien eersten dag, en dit na een vierjarig verblijf in de loopgraven. Het voorbeeld der oversten in het algemeen werkte aanstekelijk, maar de hoop hun landgenooten van het Duitsche juk te bevrijden en geliefde wezens weer te zien vertiendubbelden de kracht van de Krabiniers.

29-30n SEPTEMBER-1n OKTOBER
Onze Karabiniers beproeven op alle wijzen vooruit te rukken, maar artillerie en machinegeweren zijn zoo geweldig en vergen zooveel offers, dat na ten oosten van Koliemolenhoek gekomen te zijn, onze manschappen moeten terugtrekken om weer in verbinding met de anderen te komen. (Verliezen van het regiment : 6 officieren gedood; 68 Karabiniers gedood; 17 officieren gekwetst; 390 Karabiniers gekwetst; 145 verdwenen.)

2de Karabiniers

HET BEVRIJDINGSOFFENSIEF

"Soldaten,
U zult een machtige aanval ontketenen tegen de vijandelijke stellingen. Aan de zijde van uw heldhaftige Britse en Franse kameraden, komt het u toe de aanvaller terug te werpen die uw broeders sedert meer dan vier jaren onderdrukt. Het uur is beslissend. Overal wijkt de Duitser.

Soldaten,
Toont u de heilige zaak van onze onafhankelijkheid, van onze tradities en van ons volk waardig.
Wees overtuigd van de overwinning. Vooruit voor het Recht, voor de Vrijheid, voor het roemrijke en onsterfelijke België!"

Albert
(Proclamatie van de Koning op 27 september 1918.)

In de aanvalszone

De bataljons waren omstreeks middernacht op hun voorziene stellingen, beschermd door de bewakingslijn. De soldaten poogden zich zo comfortabel mogelijk te installeren in een kaal en doorploegd landschap, dat weinig of geen bescherming bood tegen het vijandelijk vuur. Buiten hun gevechtskledij hadden zij slechts een deken of een tentzeil mogen behouden, de laatste maaltijd was rijkelijk bedeeld, hun veldflessen waren met wijn gevuld... Na de agitatie van de voorbereidingen volgde een onwaarschijnlijke stilte...de karabiniers waren kalm maar gespannen, bewust van de gevaren en de verliezen die zouden volgen. Officieren gaven hun laatste aanwijzingen en spraken hun karabiniers moed toe.
Om 02.29 uur verscheurde een knal de stilte van de nacht, het teken van het begin van de artillerievoorbereiding. De hemel werd opgeschrikt door de gloed en de ontploffingen van de projectielen. Onze mannen richtten zich op, tegen de achtergrond zagen zij de helse ravage gebeuren in de vijandelijke linies. Er kwam geen einde aan, vernielende paternosters van granaten en fusees scheurden door de donkere wolkenlucht tot de uitblijvende dageraad zou komen...
De Duitse artillerie, geneutraliseerd, zocht zonder veel succes een antwoord. De rechtervoorcompagnie van het IIIe/1 K (Bois des Cuisiniers) echter kreeg toch enkele rake klappen, de eerste gekwetsten werden geëvacueerd.
Om 05 uur klonk het "bajonetten op geweer!".Enkele minuten voor het uur H naderden de kopeenheden van de Karabiniers de bewakingslijn om de prikkeldraadhindernissen te doorschrijden en met de hoop de Steenbeek over te steken voor de vijand kon reageren. Regina Cross viel op die manier vroeger in de handen van de 9C Cie 3 K.

De uitbraak: 28 september 1918: de eerste aanvalsdag...

Het daglicht priemde amper aan de horizon voor hen...

05.30 uur

Het bevel "voorwaarts!" weerklonk...onze karabiniers richtten zich op, beduusd door het voor hen sacrale ogenblik. Zovele kwetsbare, bepakte soldatentorso's in front, naar de wapens van de vijand toe. Zij stapten hun lot tegemoet, de eerste passen voor de bevrijding van hun dierbaren!
De artilleriebarrage die onze troepen voorafging werd aangeduid door enkele rookgranaten, afgevuurd door onze artilleristen. De Duitse verdediging werd lamgelegd, toch vuurde een mitrailleur uit de omgeving van Regina Cross. Enkele karabiniers van 1 K werden gewond. Deze onverwachte weerstand werd snel uitgeschakeld, de Steenbeek werd overschreden en de Frankenstellung II werd zonder veel weerstand veroverd. Bij 'Alberta' vuurden er nog enkele Duitse mitrailleurs. Met de dageraad viel ook de regen, het verwoeste landschap werd nog troostelozer grijs en herschapen in een trieste modderpoel hetgeen de vooruitgang van de oprukkende karabiniers hinderde. Toch bleven zij 'kleven' aan de beschermende barrage.

"...Doorheen het slijk dat ons zelfs op deze feestdag niet wou ontbreken, zijn wij vertrokken, zonder klaroengeschal, zonder wapperende vlaggen. Wij zijn vertrokken met de zekerheid dat wij zouden overwinnen en wij hebben overwonnen..."

...Onze duizenden dode kameraden zullen ons bijstaan! Wij willen het doen, wij willen het ijlings doen...!

06.10 uur

De eerste lijn van de Pruisenstelling was in handen. De kopcompagnies manoeuvreerden om de ontmoete weerstandsnesten te omsingelen en te vernietigen, nadien versnelden zij om de aansluiting te behouden. De zuiveringsdetachementen doorzochten de schuilplaatsen en ruimden de laatste weerstanden op. Duitse krijgsgevangenen werden naar achteren geleid. Overmoedige karabiniersdetachementen liepen te dicht op de barrage en vroegen om een snellere vooruitgang. Dit was onmogelijk zonder het hele verloop van het aanvalsscenario te compromiteren. De Duitse verdedigers van de tweede lijn van de Pruisenstelling kregen aldus de kans om te reageren en verliezen toe te brengen aan onze troepen. Maar het vuur van onze mitrailleurs en geweergranaten verplichtten de vijand hun gevechtsposten en wapens op te geven of zich over te geven. Rijen krijgsgevangenen verplaatsten zich naar onze lijnen.

6.45 uur

De tweede lijn van de Pruisenstelling was ingenomen. In de sector van 3 K werd de Stroombeek reeds overschreden. Het snelst kwam het P/4 K vooruit, zij stootten reeds op de Bayernstelling terwijl deze nog door onze artillerie bestookt werd. De mannen van Kol Lekeu vroegen herhaaldelijk het tempo van de artillerie te versnellen... Slechts aan de hoeve 'Fokker' slaagde Kol Lekeu erin zijn karabiniers te stoppen en de fysieke verbinding te herstellen met zijn buureenheden van de Grenadiers.

08.00 uur

De Bayernstelling werd bereikt door het 3e K, verschillende Duitse batterijen werden voorbijgestoken. Onze artillerie zweeg, de bestorming werd uitgevoerd en de Bayernstelling veroverd. Na twee en half uren vechten door een zompig en verhakkeld terrein, bezaaid met hindernissen en achtergelaten of vernield materiaal van de vluchtende vijand, stonden de karabiniers er alleen voor. Vijandelijke mitrailleurs en kanonnen hervatten zich en repliceerden. Kapitein Deciercq In sommige eenheden waren de verliezen reeds hoog opgelopen, veel gegradueer-». . werden uitgeschakeld. De snelheid van 100m in 2 minuten, werd niet meer gehaald, de verbinding tussen de gevechtseenheden werd problematisch. Toch poogde men nog vooruit te komen:

- 1 K had moeite om de Stroombeek te overschrijden wegens het moeras. Achtergelaten uitrusting deed de vlucht van de vijand veronderstellen. Een batterij aan de Wellingtonhoeve"10" werd verrast door het peloton van OLt Lebegge (IIe Cie);

- het IIe/2K, dat het aanvalsbataljon volgde, was doorgestoten tot de kopcompagnies, één compagnie zocht verbinding met het 4e Chasseurs aan de linkerflank, OLt Davreux werd er zwaar gekwetst door een artillerieinslag en zou slechts een dag later worden afgevoerd;

Kapitein Declercq

- tussen het Ie K en het 3e K was er een gaping ontstaan. Kapitein Declercq, Lt Yernaux en een sectie van 97UI/1 K poogden dit te verhelpen. Vooruitlopend op de barrage stootten zij door en pikten de resten van het peloton Van Grunderbeeck op. Om 09.10 uur en na verschillende krijgsgevangenen te hebben genomen bereikte deze kleine groep stoutmoedigen de zuidrand van de hoeve Variet . Toen een mitrailleur op 200 m het vuur opende, infiltreerden OLt Van Grunderbeeck, Kpl Engelen en enkele karabiniers tot op 50 m van het wapen. De onderluitenant kroop recht, viseerde heroïsch de Duitse bemanning maar werd neergeschoten... De mitrailleur beschermde een Duitse batterij opgesteld bij de hoeve De Briey. Kapt Declercq werd eveneens gekwetst. Maar de kopelementen van 1/1 K snelden ter hulp. Het peloton Yernaux plaatste zich in front terwijl het mitrailleurgeweer van Sgt Van Hille de vijandelijke mitrailleur onder vuur nam.
De pelotons van Lt Surny en Symons (2/III Bn) omtrokken de mitrailleur en vielen meteen de Duitse batterij aan. Na 10 minuten was deze opgerold en de mitrailleur buit gemaakt. Een veertigtal vijanden gaven zich over.
Lt Lison met een peloton van de 2' Cie stootte nog wat verder door, veroverde een schuilplaats en maakte 30
krijgsgevangenen.

09.30 uur

de kopeenheden van het 4' K bereikten de Flandern II stelling na talrijke krijgsgevangenen, mitrailleurs en twee batterijen te hebben buit gemaakt.

10.00 uur

Het Ie en IIe Bn van 2 K werden aan de grond genageld ter hoogte van de hoeve 'Papa' door vijandelijke vuren in front en vanaf de flanken.
De kopcompagnies van het Ie K en het IIIe en Ie Bn van 3 K werden gestopt aan de Paddebeek
door de vijandelijke artillerievuren. Bij gebrek aan artilleriesteun, werd de aanval, zoals in feite gepland, gestopt 500 m voor de Flandern II-stelling: het was de voorziene halte van één uur. De karabiniers keken op de beruchte kamlijn voor hen...

"...Indien het Hoger Commando dichter had gestaan bij hen die vochten, indien het onze geestdrift had gezien, indien het de stoutmoedigheid had gehad zijn aanvalsplan terzijde te leggen en te rekenen op de vurigheid van de infanterie, indien de stilstand om 10.00 uur 's morgens aan de voet van de kam van Vlaanderen, bij gebrek aan orders, niet stompzinnig had geduurd tot 14.00 uur aldus ons elan brekend en de vijand tijd gunnend terug op adem te komen, zou het Belgisch Leger de 28' september 's middags meester geweest zijn van de Vlaamse kam..."

De strijd om Westrozebeke en Passendale

Ondanks de vermoeidheid wilden de mannen vooruit en de dominerende kam, bezet door de vijand, veroveren. Gecamoufleerde mitrailleurs gesteund door artilleriespervuren waren een grote hinder. De commandanten van de karabinierseenheden in lijn vroegen om artilleriesteun, maar de kanonnen en hun bevoorradingen volgden niet, zij liepen vast in het vernielde en modderige terrein... Om 09.15 uur werden er orders verstuurd naar de re-gimentscommandanten om de aanval te hernemen om 10.30 uur.
Om diverse redenen geraakten die niet tijdig ter bestemming.
Rond het middaguur waren er enkele opklaringen, wat zon over het slagveld... De vijand slaagde erin zich te herpakken en nieuwe versterkingen aan te brengen. In de ondersector van 4 K voerde hij een tegenaanval uit maar een snelle en aangepaste reactie van Maj Van Zeune verijdelde deze poging. Slechts om 14.00 uur werd de aanval hernomen. Het IIP/4 K maakte zich meester van de eerste lijn van de Flandernstelling. Maar de linker buren van de 'Centrum gevechtsgroep' volgden niet: de 3e ID, vocht nog in het Houthulstbos op de Bayernstelling, de 9e ID, was nog op 1 km van Westrozebeke. 16.30 uur De drie aanvalsdivisies van de groepering Biebuyck, de 6e, de 12e en de 8e ID, hernamen gezamenlijk de aanval. De artilleriebarrage liep over de lijn gemerkt door de hoeves 'Papa', 'du Tournant' en 'de la Source'
Deze artilleriebarrage zou verschillende punten beschieten die reeds bezet waren door onze karabiniers; tot hun groot onbegrip moesten enkele eenheden terugplooien! De verbaasde Duitsers hernamen hun opgegeven
gevechtsstellingen...
De aanval werd vanaf 16.00 uur versterkt door luchtvuursteun: vliegtuigen mitrailleerden de vijandelijke stellingen, vervolgens werden er enkele bescheiden artillerieconcentraties afgevuurd op de vijand... Teken dat onze artillerie nog niet opnieuw was opgesteld. Sedert 09.00 uur droeg de infanterie, verbeten, gans alleen de last van de operaties!
Op het nieuwe aanvalsuur vertrokken de compagnies, goed gelijnd, in colonnes. Halfweg de helling kwam de hevige reactie van tientallen Duitse mitrailleurs. De verliezen waren belangrijk, maar de karabiniers vervolgden met moed hun moeilijke progressie, manoeuvrerend gedurende twee uren:

- het P/2 K (Maj Burck), met afgeweken Cies van 3 K, werd gestopt door mitrailleurs opgesteld op de hoogten van Westrozebeke en door de Duitse artillerievuren; het IIP/2 K (Maj Déome) in reserve werd ingezet rechts van het Ie Bn maar moest uiteindelijk de vooruitgang staken;

- IIP en P Bn 3 K schakelden één na één de mitrailleurs uit, maar hun aanval verzwakte door de opgelopen verliezen; het IP Bn werd eveneens ingezet om 17.40 uur om een gaping tussen 3 K en 2 K te dichten. Hier ook was de vijandelijke reactie hevig. Tegen de avond werd de Bosbeek door de karabiniers bereikt, zij vroegen om versterkingen;

- bij 1 K waren alle eenheden ingezet behalve één compagnie en drie mitrailleurs. Voorbij de Paddebeek stootten deze karabiniers op dezelfde hardnekkige weerstand als bij de andere regimenten. Niettemin veroverde Lt Lison twee houwitsers in volle actie, werd Sgt Verheyden gedood terwijl hij vanop een bunker zijn karabiniers richtlijnen gaf. OLt Hainaut, die de 3e Cie beval sinds zijn kapitein Nadrin zwaar gekwetst werd, meldde aan zijn bataljonscommandant de opstelling van de hinderende vijandelijke mitrailleurs in front. Maj Van den Bosch wou zich van de toestand vergewissen maar werd dodelijk getroffen door een mitrailleursbui tijdens zijn waarneming, hij bezweek in de armen van Hainaut...
Kapt Cdt Simons (IIP/1 K), getroffen bij het prille begin van de operaties, door verschillende mitrailleurkogels, droeg pas bij het vallen van de avond zijn commando over aan Cdt de Heusch.

De verliezen...

Hoe zwaar en pijnlijk de verliezen voor onze karabiniers waren gedurende de eerste vijf dagen van het bevrijdingsoffensief blijkt uit volgende harde cijfers:

1e Karabiniers:
Gekwetste officieren 12
Gesneuvelde officieren 7
Gesneuvelde troep 46
Gekwetsten troep 263
Vermisten 25

2e Karabiniers:
Gekwetste officieren 17
Gesneuvelde officieren 6
Gesneuvelde troep 68
Gekwetsten troep 390
Vermisten 145

3e Karabiniers:
Gekwetste officieren 18
Gesneuvelde officieren 13
Gesneuvelde troep 64
Gekwetsten troep 382
Vermisten 9

Een trieste balans van 319 doden, waaronder 31 officieren...Een totaal van 1.445 gekwet-
sten. Alles bij elkaar 2.029 verliezen., ongeveer een derde van alle karabiniers!

Alle namen van de gesneuvelden opsommen zou ons te ver leiden, wij beperken ons tot de officieren:

- bij het 1e Regiment Karabiniers: Maj Van den Bosch Jules, Cdt Halleux Martin, Lt Cordemans François (+01.10.18), OLtn Lebegge Leon (+ 28.09.18), Malevez Fernand (+ 29.09.18), Van Grunderbeeck Charles, Otte Georges (+ 29.09.18);

- bij het 2e Regiment Karabiniers: Kaptn Forgeur Pierre (+ 28.09.18), Notterdam Jules (+ 28.09.18), Van Aerde Chaiies (+ 28.09.18), Ltn De Borger Jean (+ 29.09.18), Denis Fernand (+ 29.09.18), OLt Micheels Guillaume (+ 29.09.18);

- bij het 3e Regiment Karabiniers: Maj Bisqueret Edmond, Kaptn Van Schepdael Ernest (+ 28.09.18), Blanckaert Constantin (gekwetst 28.09.18, overleed een maand later in Calais), Ltn De Bisschop Firmin (+ 05.10.18), De Winde Jules, OLtn Goutier Jules (+ 28.09.18), Flabat Arille (gekwetst op 29.09.18, overleed te Calais aan de gevolgen op 23.10.18), Van Maele Maurice (+ 28.09.18), Paquay Mathieu (+ 28.09.18), Jaminé Maurice (+ 28.09.18), de Toeuf Louis (28.09.18), Catoire Leopold (+ 29.09.18), Pierre Fernand (+ 28.09.18);

Gesneuvelde en vermisten
Gesneuvelde officieren

1eC
Lebegge L.-H. (28 Sep 18 Passendale) Malevez F. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Halleux M. (28 Sep 18 Kam van Vlaanderen)

3eC
Bisqueret E.-J. (29 Sep 18 Westrozebeke) Blanckaert C.-A. (28 Sep 18 Westroezebeke)
De Bisschop F. (05 Okt 18 Westrozebeke)
Van Den Bosch J. (28 Sep 18 Passendale)
Van Grunderbeek Ch. (28 Sep 18 Kam van Vlaanderen)
Van Schepdael E.-L; (28 Sep 18 Westrozebeke) Paquay M. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Pierre F. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Catoire L.-V. (29 Sep 18 Westrozebeke) deToeuf L.-E. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Goutier J. (28 Sep 18 Westrozebeke)

2eC
Van Maele M. (28 Sep 18 Westrozebeke) Van Aerde Ch.-Fr. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Denis F. (29 Sep 18 Westrozebeke) De Coster G. (29 Aug 18 Langemark)
Micheels G. (29 Sep 18 Westrozebeke) Van Den Bosch J. (28 Sep 18 Passendale)
Van Grunderbeek Ch. (28 Sep 18 Kam van Vlaanderen)
Van Schepdael E.-L; (28 Sep 18 Westrozebeke) Paquay M. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Pierre F. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Catoire L.-V. (29 Sep 18 Westrozebeke) deToeuf L.-E. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Goutier J. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Forgeur P. (28 Sep 18 Westrozebeke) Notterdam J.-A. (28 Sep 18 Langemark)
Deborger J. (28 Sep 18 Passendale)